Around the world

Van Steenberge is niet aan zijn proefstuk toe. In 2012 schreef hij al La noche sin estrellas voor inclusiekoor, gemengd koor en piano. In vier delen op tekst van Jan Coeck loodst hij ons met zuiders temperament door vier dansstijlen -  Rumba, Merengue, Tango en Frevo. Dat leidde tot een succesvol project in 2014. Ondertussen werd de compositie ook daarna door een aantal inclusieconstellaties opgepikt en was er vraag naar meer van dat. En kijk, daar volgt Around the world!

Inclusiekoor of inclusief koor?

We hopen natuurlijk dat zoveel mogelijk koren inclusief zijn en open staan voor iedereen, maar die term duidt niet op een bepaald type koor. Als we spreken over een inclusiekoor - in één woord zonder f -  is dat net wel het geval. Het kernconcept van een inclusiekoor is zoveel mogelijk diverse profielen verenigen, mensen met en zonder een beperking, beginners en ervaren zangers, met verschillende sociale en culturele achtergronden. Het doel is niet perfectie, maar samen muziek maken, plezier beleven, sociale verbinding en inclusie.

Voortbouwen op La noche

Around the world volgt het spoor van La noche: vier delen van een vijftal minuten voor gemengd koor en inclusiekoor. Het gemengd koor treedt nu aan met één mannenstem, zo kunnen koren met minder mannen het werk ook gemakkelijk zingen. Het instrumentaal ensemble is verder uitgegroeid: contrabas, cello, viool, fluit en gitaar zorgen naast de piano voor extra kleur en feestelijkheid.

Vier richtingen, vier verhalen

Van Steenberge schreef 4 delen die naar verschillende uithoeken van de wereld verwijzen.Twee van de vier delen kan je omschrijven als uitgebreide arrangementen: het Zuid-Afrikaanse Tina Singu en het Japanse volkslied Sakura. De originele melodie is duidelijk aanwezig, maar het geheel wordt ook regelmatig doorspekt met eigen melodieën, knap vormgegeven.

Voor de Europese poot koos van Steenberge met The Space Between voor een tekst van de Domenicaanse priester Paul Murray. De woorden trof van Steenberge aan op een kerstkaart, en ze raakten hem zo dat ze de laatste jaren als leidmotief doorheen een aantal van zijn composities lopen. De melodiestem verklankt de tekst van het gedicht en rijst voorzichtig op uit het web van zacht kabbelend pianospel en vocale dum dum passages: at finding it possible again to believe and at finding the space to breath between the word freedom and the word love. Een sfeervol deel.

Son tus caderas brengt ons terug naar het sensueel lijfelijke. Van Steenberge haalt de bossa nova boven en de vibe van die andere compositie, la noche sin estrellas, is niet ver weg. Ook voor dit deeltje werkte hij trouwens samen met Jan Coeck voor de tekst.

Eénstemmig en toegankelijk

Het inclusiekoor zingt de eenstemmige bovenlijn, ze wordt nooit onderworpen aan moeilijke inzetten of onverwachte wendingen. De zangers zingen, klappen, zeggen motieven en melodieën na en kunnen dus helemaal focussen op het plezier van samenzingen. Het vraagt ervaring en didactisch inzicht om dat zorgvuldig en smaakvol in een compositie te verwerken. Mission meer dan accomplished.